بخش سوم : وحى قرآن مجيد الف - اعتقاد عمومى مسلمانان در وحى قرآن قرآن مجيد بيشتر از هر كتاب مقدس ديگر مانند تورات و انجيل از مسئله وحى آسمانى و فرستنده وحى و آورنده وحى ياد كرده و حتى از كيفيت وحى سخن گفته است . عقيده عمومى مسلمين - كه البته ريشه آن همان ظواهر لفظى قرآن است - دربارهء وحى قرآن اين است كه قرآن مجيد به لفظ خود سخن خدا است كه به وسيله يكى از مقربين ملائكه كه موجوداتى آسمانى هستند به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله فرستاده شده است . نام اين ملك - فرشته - جبريل و روح امين است ، سخن خدا را تدريجاً درمدت بيست‌وسه سال به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله رسانيده و به موجب آن به آن حضرت مأموريت داده شده كه لفظ آيات آن را به مردم بخواند و مضامين آنها را بفهماند و به‌سوى معارف اعتقادى و مقررات اجتماعى و قوانين مدنى و وظايف فردى كه قرآن بيان مىكند دعوت كند . نام اين مأموريت خدايى رسالت و پيغامبرى است ، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله بى اين كه كمترين دخل و تصرفى در مواد دعوت كند و از پيش خود چيزى بر آنها بيفزايد يا